جلسه خانه ترانه از این هفته در سالن شفق برگزار میشود

خوشحالم

یا علی

به نام خدا

تقدیم به دو آرتیست نه چندان بزرگ

تلوزیون

هي دكترمن يه آرتيستم ساكن امين آباد كه طرفدارام صدام ميكنن رواني

من تو هرنقشي رفتم كه الان نقشه ي تلوزيونم در حد ِ جهاني

نقشاي خشن نقشاي سسكي نقشه يه مرتيكه ي جاني

نقشه يه كشيشه هرزه يا يه فاحشه با عقايده عرفاني

توام كه الان به من گوش ميدي مطمعنم دنبال يه هيجاني

اين تيمارستان جنگله سينماييه و دكتر فك نكن تو بيشتر از نقشه يه جنگلباني

به من گوش بده منو ببين چون وظيفته چون خودتو به زور دكتر من كردي

يه كاري مي كنم  به غلط كردن بيوفتي كه چرا اين كانالو روشن كردي

گوش كن من يه آرتيستم هي يه آرتيسته جنتلمن كه بيشتر اوقات تو نشقه يه لونپنه

من يه آرتيستم كه از شروع فيلم تا سكانس پاياني دنباله مردنه

من يه آرتيستم نه از اون بازيگراي بي حسي كه نقششون در حد ِ كفنه

من يه آرتيستم كه مث بقيه نيست و تشخيص ميده اينكه زيرشه زمينه ! زيراندازه ! يا زنه !

اين آرتيست تشخيص ميده حرفاي تلوزيونيو كه مرد ِ پشته تريبونش چندمنه

اين آرتيست تشخيص ميده دختر  خوب دختريه كه شماره بگيره ولي زنگ؟؟؟ نزنه

آره من خوب تشخيص ميدم خوب ديالوگامو بازي ميكنم واسه همين به حاج خانم گفتم:

 من دوست دارم قسم به قاب  خاليه روي تاقچمون

من دوست دارم به ارواحه خاك باغچمون

من دوست دارم چون خوب بلدم لالايي بخونم

من دوست دارم به جوووونه ننجونم

من دوست دارم حاجي ! چرا نميشه باورت؟

من عاشقتم به مرگ ِ مادرت

من دوست دارم بگو تو اين چندسال رياست ِ من آيا تو قلبت تخلفي بوده ؟

من شما رو دوستتون دارم پروندهاشم موجوده

ولي اون گفت نه گفتم اينجا جنگله و توام خري برو با هر اسبي كه بهت گير داد دوس شو

گفتم تو خري و من ببرم اصلا برو با يه شيرزاد دوس شو

ولي تو گفتي واسه بدست آوردنش بايد دروغ ميگفتي

از اون طرف تو كتابا ميگن دروغگو دشمن خداس ... خدا قربونت برم پس تو چقد دشمن داري تو زمين

دوستاتم كه ماييم دكتر ميگه يه مشت خولو ديونه و ناقصولخلقه ايم كه خود ِ

با معرفتت مارو اينجوري فرستادي رو زمين

دكتر تو ميگي من مشكل دارم آره خب

عمر ِ آدم به سرعت ترن رد ميشه و نقش منم يه سنگ ِ رو ريل قطار ِ‌خب

من مشكل دارم با اين صحنه هاي جهان سومي

ولي با افتخار ميگم ايرانيم با عقايد ِ يه گلادياتور ِ رمي

من مشكل دارم با كارگردانا بهشون گفتم نگيد محل به هركي كه پريد نديم

گفتم بيايد به هر جنازه اي نقشه شهيد نديم

اما نويسنده كيه ؟ اينجا فقط كارگردانا جهنمو بهشتو تشخيص ميدن و بياي رو صحنه وارده يه برزخ جديد ميشي

اينجا اگه اونجوري كه اينا دوس دارن بميري حتما" سوپراستار قطعا" شهيد ميشي

دكتر راس ميگي من مشكل دارم چون جهان سويم ما جهان سويا يجاهايي تشخيص نميديم ناموس ِ خودمونو باور نداريم

ما وختي يه نامحرم ميبينيم ديگه خارومادر نداريم

آره مشكل دارم چون فيلم جهان سوم جاي ورزشكاراييه كه بجز سيخوسنجاغ وزنه اي نديدن

جهان سوم هميشه سوم ِ ولي مدال ِ برنز كه سحله ! مداله قهوه ايم نميدن

آره مشكل دارم چون آدماش تقيير ميكنن جلوي دوربين يكي كه با كت شلوار مصاحبه مي كنه   كه اصلشه يه دسته بيل

اينجا وسط ِ شهره ولي لحجه ها مختلفه يكي از اون ته داد ميزنه ياشاسين اردبيل

منم يه آرتيستم ولي تقيير نميكنم مث بقيه نيستم كه حرفاشون سه جا فرق ميكنه سه ميشه

سه جاي پر التهاب

سه جا حرفا يه جور ميشه يعني پاي منبر و منغل و روي تخته خاب

من مشكل دارم يه تصوير ِ مامان بده از جد و آبادت حض كنم

من گشنمه حاضرم آنتنمو با ديش ِ قابلمت عوض كنم

من مشكل دارم با حرفام ميخوام بگم مشكلم با گرديه زمينه كه چيزه

زندگي سخته زندگي مشكله زندگي همينه كه چيزه

من مشكل دارم بعضي از اسمارو نميشه برد ولي خدا خودش ميبينه كه چيزه

مشكله همه ي دنيا با اسم ِ همين اينه كه چيزه

دكتر با نگات داري به عمم فحش ميدي نميدوني عمم كجاس

بوي گل و بلبلو ياسمن آمد پس يكي به من بگه مريم كجاس؟

آخ آره عشق ولي بايد مواظب ِ‌ پاچت باشي اينجا جهان سوم ِ‌ و امواع و اقصام ِ چيزا توش ميره

تاريخ مصرف مهم نيست وختي آب انگوره فاسد شده خوب فروش ميره

فروش ميره مث ِ زندگي كه يه طيارس كه نقض فني داره و بخواطره

 جايگاهي كه بهت ميده پر روت ميكنه

چه فرقي داره تو پشته فرمون باشي يا تو توآلت وختي اين هواپيما آخرش سقوط ميكنه

توام مشكل داري كه ميگي نذار سه بشه ملتو از خودت آسي نكن

تو جووني بزن سه ايران بازي داره بحسو سياسي نكن

حالا تو افتاده دسته... 1 . 3 . 5 . 7.

 دقيقه 22 بهمن در رفت

تا اينجاي كار كه يكي پرچم ِ سه رنگ دستشه و سبز تو پاچشه

دكتر هيجانو ببين من توي حالم

يكي ميگه بد ...يكي ميگه بدتر... ولي من همچنان طرفداره استقلالم

دكتر حالم دكتر حالم دكتر حالم

يكي به من بگه اينجا امين آباده يا خونه ي خالم؟

دكتر سياست چيه؟ حرفام دردودله راست و چپ نيست

آره من آرتيستم ولي اين كار زير مجموعه راست و چپ نيست

دكتر منو آوردن اينجا چون گفتم تو روي خودمم وايميستم

دكتر من شخصيتمو كشتم اينا ميگن تروريستم

دكتر حقيقته كلام يه آمپول هوا بزن بهم حس كنم روي زمين نيستم

دكتر بميرم بهتره تا اينكه كسي باور نكنه من يه آرتيستم

                                                                                      علیرضا سلیمانی

یا علی

به نام خدا

شاید چند وختی باشه که زندگیه هنریه من یا نوشته های من وارده یه دنیای جدید شده باشه

شایدم جدید نباشه

حسی بوده که در من فعال شده

ولی همینجا باید اعتراف کنم در حاله حاضر کاملا تحت تاثیره این جریان قرار گرفتم اما حرفه ای تر

از اونیم که بذارم کارم به تکرار برسه

میم مثله عشق ۲

امشب عصبی امشب وفادار امشب بدجوری سگم

این وصیت نیست امشب یه سری چیزارو نمیتونم بهت نگم

تو همه ی رگامو بوسیدی با حرفات با رفتارت حتی اگم <<<<

نبوسیده باشی امشب جای لبات لبه تیغو زدم رو شاهرگ

تو خبر نداری... گوشی دستته... ببین بهت چی میگم ... میگی روی چشم.. منم دیدم

تو خبر نداری تیغو همونجایی که نباید کشیدم

گوشی دستته ... بهت می گم پرو نشو وختی میذارم با من دهن به دهن شی

دهن به دهن یعنی با لبات حریفه زبونه من شی

خفت میکنم یجوری که ناکام از دنیا نری و زن شی

بس که سفید بهت میاد دلم میخواد کفن شی <<<البته

> کناره خودم که مشکی بپوشمو با هم بریم توی قبره دو نفره

یجوری دره این تخته خابو گل بگیرم که زنده ها از یادت بره

امشب میخوام اشکتو در بیارم نه با حرفای بیخودیم

تو عوض میشی اگه بفهمی ما کی بودیمو چی شدیم

تا یه دختر بهم میرسید میگفت : علی !! تا حالا عاشق شدی؟ ای بابا عشق کدومه؟

خلاف سنگینم دوا خوریم نبود حتی واسه شفا ! دودم که تو دین  من حرومه

تا نگاهه اولت که به نگاهای اول باختی

با نگات مارو یاده همه اون چیزایی که نداشتیم انداختی

ولی باز به خودم گفتم عشق ماله جنتلمناس !! علی !! تو لونپنی

فقط اینو فهمیدم که تو خیلی بیشتر می ارزی از ماله هفتاد هزار تومنی

هفتاد هزار تومنی که سند ِ آزادیه یه خونه س

هفتاد هزار تومنی که شعاره یه کاندیدای دیونه س

منظورم به خودمه که تو افکاره تو کاندیدام واسه ریاست به عشقو شهوت

ای بر زاته پدر ِ بد زاته هفتاد هزارتومنیت لعنت

اینا شوخی نیست من جدیم مث همین که میخوام بریزم سر ِ بچه محلات انقد چکولگد بزنم تا بمیرم

من وختی نامردی کتک میخورم نافرم آرامش میگیرم

تو بچه محلیو آخر ِ بچه محلا  تو .... من دعوا میکنم داور ِ بچه محلا  تو

بهت میگن آس .. منم پاسم .. اینه باور ِ بچه محلاتو

ای ! بابا من   یروزی مادر ِ بچه محلا ! تو...

من ابر نیستم کوهم که تو دلم رعد و برق دارم

من مردم ... با پسرای دیگه فرق دارم

من عاشقتم .. چون میخواستم .. چون میتونستم.. چون انقد وجودشو دارم

که تو وختی پشتمو خالی میکنی واسه تکیه کردن دست رو نقطه ضعفت نذارم

من تاحالا گریه نکردم حتی واسه عبور ِ تو

خیلی از وختام بغضمو نگه داشتم بخاطره غرور ِ تو

که نشکنه ... دریغ از اینکه خنده های من گریه داره و با این گریه ها تورو میخندونم

تو برو... من با همین خنده ها برت میگردونم

دکترا مث ِ تو میشن < وختی سفید میپوشی < روانی میشم ... روزاییم که نمیبینمت مریضم

تو قرمز میپوشی بی پرده بگم آرزومه خونتو بریزم

من دارم انتقام ِ تورو از خودم میگیرم چون گناهکارم چون روبه روت بی هیچ کموکاستی نیستم

 من مقصرم من باید بمیرم چون اون چیزی که تو میخواستی نیستم

نیستم با این خونی که ازم داره میره .. تو میگی عاشق شدی خبر نداری وحشتناک دیگه دیره

تیریپه مشکیتو بزن اینجا قراره یه نفر بمیره

اینجوریه که تو هرچی بپوشی بهت میاد و به من میره

اگه چیزیم نپوشی که سورآل ترین تصویره

همینه که فکر ِ من انقد بهت فک میکنه شاید یکی از این فکرایی که کرد بگیره

انقد بهت فکر میکنم تا مغز کمرم درد بگیره

توام فک میکنی ولی خبر نداری خونه یکی داره میره و تو نمیدونی

جلوی این خونو بخیه ام نمیتونه بگیره اما تو میتونی

ولی قرار نیست من بهت بگم اینجا چه خبره

اینکه تو نفهمی من چجوری میمیرم خودش یه هنر

تو باید ندونیو زنده باشی ببینی تا کجا منتظرتم

تو بت ِ منی بخدا منتظرتم

با جسمم با روحم جدا جدا منتظرتم

این دنیا که من دیگه... بیخیال ل ل ل ل اون دنیا منتظرتم

تو همش در حاله زدن بودی به پاییز تا روحه من قبز بشه

ولی من انقد وایستادم تو زمستونت تا علف زیره پام سبز بشه

حالا چند ثانیه سکوت میکنم.. این واسه اینکه میگی عاشقت شدم نیست

چند ثانیه سکوتم تا آخرش دسته خودم نیست

چند ثانیه س تو فقط نفس می کشی و گرمت شده .. نمیدونی چند ثانیه س اینجا چقد سرده

چند ثانیه سرگرمم بودی تو بیا ببین سرم چه بد سرده

دستمال نبند تو این ثانیه ها نگو عاشقت شدم سر دردت من بودم چند ثانیه س دیگه

 دردسر نداری

چند ثانیه س که روحم داره با تو حرف میزنه.. چند ثانیه س میگی عاشقم شدی ..

 چند ثانیه س مردم ..خبر نداری

                                                    علیرضا سلیمانی ( علی حقیقت )  M

روزی که این کارو تو خانه ترانه خوندم گفتم که به نظر خودم این کار ضعیف تر از کارای دیگمه اما

اون حرفو بخاطر این زدم که به نظر خودم باید این کارو خیلی بهتر از چیزی که هست  مینوشتم

چون تو لیاقتت خیلی بیشتر از این حرفاس .

یا علی

علی کوچیکه ...

تصویری از حالته زندگیه من

شروع و پایان

این کار فروغ دیوانه کننده اس

میدونم همینجوری تموم میشه

میدونم.

تقدیم به پایانه خودم که شروعه خیلی از داستانهای حقیقیس

علی كوچيكه

علی بونه گير

نصف شب از خواب پريد

چشماشو هی ماليد با دس

سه چار تا خميازه كشيد

پا شد نشس

چی ديده بود؟

چی ديده بود؟

خواب يه ماهی ديده بود

يه ماهی انگار كه يه كپه دو زاری

انگار كه يه طاقه حرير

با حاشيه منجوق كاری

 انگار كه رو برگ گل لاله عباسی

خامه دوزيش كرده بودن

قايم موشك بازی می­كردن تو چشاش

دو تا نگين گرد صاف الماسی

همچی يواش

همچی يواش

خودشو رو آب دراز می­كرد

كه بادبزن فرنگياش

صورت آبو ناز می­كرد

بوی تنش بوی كتابچه های نو

بوی يه صفر گنده و پهلوش يه دو

بوی شبای عيد و آشپزخونه و نذری پزون

شمردن ستاره ها تو رختخواب رو پشت بون

ريختن بارون رو آجر فرش حياط

بوی لواشك بوی شوكولات

انگار تو آب گوهر شب چراغ می­رفت

انگار كه دختر كوچيكه شاپريون

تو يه كجاوه بلور

به سير باغ و راغ می­رفت

دور و ورش گل ريزون

بالای سرش نور بارون

شايد كه از طايفه جن و پری بود ماهيه

شايد كه از اون ماهيای ددری بود ماهيه

شايد كه يه خيال تند سرسری بود ماهيه

هر چی كه بود

هر كی كه بود

علی كوچيكه

محو تماشاش شده بود

واله و شيداش شده بود

 همچی كه دس برد كه به اون

رنگ روون

نور جوون

نقره نشون

دس بزنه

برق زد و بارون زد و آب سيا شد

شيكم زمين زير تن ماهی وا شد

دسه گلا دور شدن و دود شدن

شمشای نور سوختن و نابود شدن

باز مث هر شب رو سر علی كوچيكه

دسمال آسمون پر از گلابی

نه چشمه ای، نه ماهيی، نه خوابی

با د توی بادگيرا نفس نفس می­زد

زلفای بيد و می­كشيد

از روی لنگای دراز گل آغا

چادر نماز كودريشو پس می­زد

رو بند رخت

پيرهن زيرا و عرق گيرا

می­كشيدن به تن هم ديگه و حالی بحالی می­شدن

انگار كه از فكرای بد

هی پر و خالی می­شدن

سيرسيركا

سازار و كوك كرده بودن و ساز می­زدن

همچی كه باد آروم می­شد

قورباغه ها ز ته باغچه زير آواز می­زدن

شب مث هر شب بود و چن شب پيش و شب­های ديگه

آمو علی

تو نخ يه دنيای ديگه

علی كوچيكه

سحر شده بود

نقره نابش رو می­خواس

ماهی خواابش رو می­خواس

راه آب بود و قر قر آب

علی كوچيكه و حوض پر آب

علی كوچيكه

علی كوچيكه

نكنه تو جات وول بخوری

حرفای ننه قمر خانم

يادت بره گول بخوری

تو خواب اگه ماهی ديدی خير باشه

خواب كجا، حوض پر از آب كجا

كاری نكنی كه اسمتو

توی كتابا بنويسن

سيا كنن طلسمتو

آب مث خواب نيس كه آدم

از اين سرش فرو بره

از اون سرش بيرون بياد

 تو چار راهاش وقت خطر

صدای سوت سوتك پاسبون بياد

شكر خدا پات رو زمين محكمه

كور و كچل نيسی، علی سلامتی، چی چيت كمه؟

می­تونی بری شابدوالعظيم

ماشين دودی سوار بشی

 قد بكشی، خال بكوبی

جاهل پامنار بشی

حيفه آدم اين همه چيزای قشنگو نبينه

الاكلنگ سوار نشه

شهر فرنگو نبينه

فصل حالا فصل گوجه و سيب و خيار بستنيس

چن روز ديگه تو تكيه سينه زنيس

ای علی، ای علی ديوونه

تخت فنری بهتره يا تخته مرده شور خونه؟

گيرم تو هم خودتو به آب شور زدی

رفتی و اون كولی خانومو به تور زدی

ماهی چيه؟ ماهی كه ايمون نمی­شه، نون نمی­شه

اون يه وجب پوست تنش واسه فاطی تنبون نمی­شه

 دس كه به ماهی بزنی از سرتا پات بو می­گیره

بوت تو دماغا می­پيچه

دنيا ازت رو می­گيره

بگير بخواب، بگير بخواب

كه كار باطل نكنی

با فكرای صد تا يه غاز

حل مسائل نكنی

سر تو بذار رو ناز بالش، بذار بهم بياد چشت

قاچ زين و محكم چنگ بزن كه اسب سواری پيشكشت

حوصله آب ديگه داشت سر می­رفت

خودشو می­ريخت تو پاشوره در می­رفت

انگار می­خواس تو تاريكی

داد بكشه آهای زكی !

اين حرفا حرف اون كسونيس كه اگه

يه بار تو عمرشون زد و يه خواب ديدن

خواب پياز و ترشی و دوغ و چلوكباب ديدن

ماهی چيكار به كار يه خيك شيكم تغار داره

ماهی كه سهله سگشم

از اين تغارا عار داره

ماهی تو آب می­چرخه و ستاره دست چين می­كنه

اونوخ به خواب هر كی رفت

خوابشو از ستاره سنگين می­كنه

می­برتش، می­برتش

از توی اين دنيای دلمرده چارديواريا

نق نق نحس ساعتا خستگيا بيكاريا

دنيای آش رشته و وراجی و شلختگی

درد قولنج و درد پر خوردن و درد اختگی

دنيای بشكن زدن و لوس بازی

عروس دوماد بازی و ناموس بازی

دنيای هی خيابونا رو الكی گز كردن

از عربی خوندن يه لچك بسر حظ كردن

دنيای صبح سحرا

تو توپخونه

تماشای دار زدن

نصف شبا

رو قصه آقابالاخان زار زدن

دنيايی كه هر وخت خداش

تو كوچه هاش پا می­ذاره

يه دسه خاله خانباجی از عقب سرش

يه دسه قداره كش از جلوش می­آد

دنيايی كه هر جا می­ری

صدای راديوش می­آد

می­برتش، می­برتش از توی اين همبونه كرم و كثافت و مرض

به آبيای پاك و صاف آسمون می­برتش

به سادگی كهكشوی می­برتش

آب از سر يه شاپرك گذشته بود و داشت حالا فروش می­داد

علی كوچيكه

نشسته بود كنار حوض

حرفای آبو گوش می­داد

انگار كه از اون ته ته ها

از پشت گُل كاری نورا يه كسی صداش می­زد

آه می­كشيد

دس عرق كرده و سردش رو يواش به پاش می­زد

انگار می­گفت يك دو سه

نپريدی؟ هه هه هه

من توی اون تاريكيای ته آبم بخدا

حرفمو باور كن علی

ماهی خوابم بخدا

دادم تمام سرسرا رو آب و جارو بكنن

پرده های مرواری رو

اين رو و آن رو بكنن

به نوكران با وفام سپردم

كجاوه بلورمم آوردم

سه چار تا منزل كه از اينجا دور بشيم

به سبزه زارای هميشه سبز دريا می­رسيم

به گله های كف كه چوپون ندارن

به دالونای نور كه پايون ندارن

به قصرای صدف كه پايون ندارن

يادت باشه از سر راه

هفت هشت تا دونه مرواری

جمع كنی كه بعد باهاشون تو بيكاری

يه قل دو قل بازی كنيم

ای علی من بچه دريام، نفسم پاكه علی

دريا همونجاس كه همونجا آخر خاكه علی

هر كی كه دريا رو به عمرش نديده

اززندگيش چی فهميده؟

خسته شدم حالم بهم خورد از اين بوی لجن

انقده پا به پا نكن كه دو تايی

تا خرخره فرو بريم توی لجن

بپر بيا وگرنه ای علی كوچيكه

مجبور می­شم بهت بگم نه تو نه من

آب يهو بالا اومد و هلفی كرد و تو كشيد

انگار كه آب جفتشو جست و تو خودش فرو كشيد

دايره های نقره ای

توی خودشون

چرخيدن و چرخيدن و خسته شدن

موجا كشاله كردن و از سر نو

به زنجيرای ته حوض بسته شدن

قل قل قل تالاپ تالاپ

قل قل قل تالاپ تالاپ

چرخ می­زدن رو سطح آب

تو تاريكی چن تا حباب

علی كجاس؟

تو باغچه

چي می­چينه؟

آلوچه

آلوچه باغ بالا

جرات داری؟ بسم الله

                                        فروغ فرخ زاد

یا علی

جهان يه ايالته با چند تا پدرخوانده که مثلا با هم درگيرن

همونايي که تا رو ميان يادشون ميره کيا اين زيرن

هميشه يکي فرمان ميده تا خيليا بميرن

همه يجور دنيا ميان ولي خب يجور نميرن

شبح دروغ ِ ولي اينورا جن هس

قاتلا نميميرن چون 100دام (صدام) هنوز زنده س

منم دلم ميخواد تکيه کنم ولي خالي ميشه پشتم

منم اگه يه تفنگ داشتم شايد خيليارو مي کشتم

منم يه آدمه عاديم ... انقدر ماديم ... که فکر ميکنم دارم فکر ميکنم

معنيشو نمي فهمم و خيلي چيزارو ذکر مي کنم

ولي اينو مي فهمم هرکي بره اون بالا بشينه فکر ميکنه غوله

مي فهمم مشکله اقتصاده زمين زياديه پوله

شبا بيدارم مث ِ روزا مث ِ اين ساعته بي صاحاب

بابام بهم ميگه :  بچه جيش بوس لالا ... بگير بخواب

من بعد از اين همه گوشزد که بهم شده هنوز نفهميدم چيرو بايد بگيريم و چطوري بخوابيم

جهان يه اقيانوسه و ابليس يه ماهيگيره و ما آدما براي همديگه قلابيم

شبا قسمتي از بدنم تگزاسه... سيخ ميشه  ...  موهام... مث ِ کاکتوس ميشه

جهان با دنيا کشتي ميگيره و تخته من اقيانوس ميشه

همه بهم ميگن ديونه اي ... راس ميگن... کي بجز من واسه زودتر مردن هل ميشه؟

هر پرنده اي که بفهمه چي زيره اين آسمون ميگذره غريزي اسکل ميشه

چند هزار ساله پيش يه نفر اومده و چند هزار ساله آيندمونم گفته

يه سري انقد ايمان آوردن که از گردن تا نوکه پا لختن ولي اين روسري از سرشون نمي افته

اما ما که اينجاييم اينجا فرق داره اينجا به سبک ِ غربيا شيک نميشيم

اينجا انقد معتقديم که اسير ِ عرضاي پهن و باريک نميشيم

اينجا به دود و مشروبات ِ الکلي نظديک نميشيم

به دنيا بگيد استيريپتيز نکنه ما تحريک نميشيم

من اينارو ميبينم نه اينکه شما تاحالا نديدينا

من خدارو ميشناسم قسم به قرآنه مجيدينا<

> ميدونن <

انقد از گل و بلبل نگيد با اين حرفاي خوب خوب نميشم

هفتاد درصد ِ بدنم آبه ... من با حرارته جنوب خوب نميشم

شما سالميد من مدعيم که با اين مغزه معيوب خوب نميشم

من برعکسم هيچوخ تو شرايط ِ مطلوب خوب نميشم

من انقد خماره اين اجتمام که که حتي با جنساي مرغوب خوب نميشم

قافيه هاي اين شرايط زياده...

من تو غروب و کناره محبوب و تو حالته ميخکوب و با يه دختره شيطون يا محجوب و

از نياگارا گرفته تا توي جوب و از دماي خشک مغزم بگيريد تا مرطوب و

من هيچ جايي بجز حالته مصلوب خوب نميشم

من اينارو مينويسم تا کلمو درآورده باشم از توي لاک

تاکيد ميکنم اين کارا نه رپ ِ نه پاپ ِ نه متاله نه راک

يه قافيه ي انگشتي اين وسط به کار ميره يعني ف_____آعلاتن مفاعلاک

من کرم دارم در حد ِ سيگارو لايي کشيدن با موتور و کراک

من انقد کرم دارم که خونم اونجاس بايد برم توي قبر ... زير ِ خاک

به رفيقام هميشه ميگم اگه معنيه حرفاي منو بفهمي بايد اشکات بريزه

نه اينکه مث ِ گوسفند باشي و سر ِ هر تيکه ي مبتذلش پشمات بريزه

اينا مشکلات ِ همه ي مردميه که به دنيا ميان و همه ي اينا اينجوري راحترن

به خودم ميگم : پس به تو چه که کجا جنگه و کيا از کيا بدترن

يه عده از آدما گرگن و بقيه خرن

يه سريا هم ترجيح ميدن وختي هوا جنگليه مث ِ موشه کور باشن و از سوراخاشون بيرون نرن

من اين رمان ِ وحشيه زندگيو حفظم تا تهش

من حقيقتو گفتم و هيچ دروغگويي نميکنه باورش

بخدا فراموشي و مرگ نعمتن ولي مغز منکه اين چيزا نميشه سرش

ميگن ازراييل شفا ميده و منم خوب ميشم البته آخرش

                                                                              علیرضا سلیمانی

یا علی

به نام خدا

چون گفتی بنویس تو وبت اینو اینجا میذارم

چون میدونم اینو خیلی دوس داری

چون میخوام بدونی خیلی بیشتر از این حرفا کسخلتم ...

میم مث ِ عشق 

عشق یعنی تو هم قد ِ اینی که تو آینه رو نگاه کنی ولی یکی دیگه رو ببینی

عشق ... تو آسمون دنبالت میگردم اگرچه خوب میدونم روی ِ زمینی

عشق یعنی اگه طرف لختم باشه جلوت  فقط چشماشو ببینی

عشق یه استرسه وحشیانس که احتیاج نداره به امنیت

عشق یعنی بغلم کن وسط ِ جمعیت

آی عشق یه قراره تو ساعته بیستو پنج... فرا تر از هر دقیقت

عشق یعنی ...نه ازدواج... نه سکس... فقط یه بوسه روی  شقیقت

عشق به جز تو هیچ اثریو تو قلبم نمیشناسم به رسمیت

من ایدآلیستم ... عشق... تورو سرچ کردم توی اقلیت

عشق... تو ابلیس تر از اونی که من نباشم بی تربیت

تسلیت>بگید به من که داره اهمیت< واسم کشته شدنه حقیقت<

که من خیلی میخوامش ولی اون بی توجه ِ

یکی از ما دسته چندمه و اون یکی زیادی نو ِ

عشق یعنی قلبتو یجوری محکم کنی که چارچوبت بلرزه

عشق یه دختره که اندازه یه لشکر مرد می ارزه

هرکی میخواد باشه ولی نه در حد ِ احساسه یه هرزه

عشق... تو به دنیام اومدیو عشقت نسبت به من یه قرضه<

که باید بدیش یا من به زور میگیرم

عاشقتم ولی فکر نکن مثه بدبخت بیچاره ها واست الکی میمیرم

تو مجبوری با من جنگ کنی البته میذارم منو مغلوب کنی

یجوری میخمو میکوبم که خودت بخوای منو به دستات مصلوب کنی

من نمیدونم کی هستیو چی کاره ایو حتی چیه اسمت

من مث ِ عزراییل روحتو میخوام یه چیزی فراتر از جسمت

نمیدونم چیکاره ای اگه دکتر باشی میفهمی که خیلی بیمارم

اگه خانم معلمی که اندازه تمام ِ حرفام غلط دیکته ای دارم

هرکی هستی انقد نگات سپیده که تو دنیای من شعرش شهرته جهانی داره

نخونده میدونم این شاعره لامصب غزلاش چه آنی داره

میخوای بدونی کیم؟ من یه مردم< هنوز نمردم نبین که سردم>

انقد قدرتشو دارم که بدونم پشته سرمی ولی برنگردم

تو میخوای جنگ کنی خب منم بچه ی نبردم

بغضم اعتراضه تاحالا گریه نکردم

تو بازی میکنی نمیدونی من نویسنده پشته پردم

تو خورشیدی وختی میای جلو طبیعیه که زردم

رنگم < نمیپره اینو میگم که فک نکنی یه بردم<

یا اینکه گلادیاتور شدم واسه تو بیخودی

شکست خوردن از تو مهم نیست وختی خودت ملکه ی ذهنم شدی

تو فقط به من بگو تو سرزمینه دلت پادشاه داری؟

اگه تو قصرت آزاد نیستی کناره آزادیای من جایگاه داری

تو چجور خورشیدی هستی که رقابت با ماه داری؟

اگه ماهو تو دست چپم و خورشیدو تو دسته راستم بذارن فقط تویی که توی قلبم راه داری

من مردم ... در حدی که آرزوی خیلی از خانومام

من مردم مهم اینه که من کیو میخوام

من مردم و مث ِ یه مرد پات وایسادم یه روز میبینی تهشو

هفته هاس که خمارتم تو یه امشبو نشعه شو

من مث  یه مرد پات وایسادم کناره من بچه شو

من یه شکارچیم که نمیزنه هدفشو

من نه جنتلمنم   نه میخوام که فشن باشم

 اگه وحشی بازی در بیاری این تو خونمه که خشن باشم

بیستو چار سال زندگیم بیستو چار ساعتم نگذشته . حالا شبو روزم طولانی شده

یه صحرا روبه رومه و افکاره تشنه ی منم طوفانی شده

هرکی منو میبینه می گه رنگش پریده ... آدم کشته ... جانی شده

انقد دپرسم که همه میگن خودشو یجوری میگیره که انگار جهانی شده

هیشکی نمیدونه منو کشته در حدی که با بی محلی بهم رحم نمیکنه

مث ِ قدیمای من میخنده و فحششم میدم اخم نمیکنه

یجور نگام میندازه که منو توی کابوسو رویا هل میده

یجور میگه هفته ی دیگه میام که انگار قصد ِ جونمو کرده ... الکی قل میده

من به انتظارش تعطیلم ولی اون از دیروزه من عبور میکنه

من هروزم جمعس... دریغ از اونکه پنجشنبه ها ظهور میکنه

تو برزخ ِ دنیام ... رو زمین دنبالم نگردید که این حوالی نیستم

جاذبه یعنی تورو از دور ببینم و نتونم رو پاهای خودم به ایستم

من از پشته سر میبینمت که با وسوسه راه میری روی اعصابم

سوآل میکنم ازت اگرچه خوب میدنم که چیه جوابم

تو میگی نه... اشکال که داره... ولی پیشه خودم ای کاش ای کاش نمیکنم

رازه چشماتو واسه هیچ بی خبری فاش نمیکنم

من انقد مردش هستم که خودمو واسه نه گفتنت آشو لاش نمیکنم

تو میگی نه... ولی فک نکن که دیگه تلاش نیمیکنم

عشق ... یعنی اگه تو وسط ِ خشکسالی دلت بارون بخواد

انقد غیرتیشم که نذارم اشکت در بیاد

عشق... البته گاهیم آدمو میزنه زمین ولی من از یه اقیانوس پرم

اگه قرار باشه بیافتمم مث ِ بارون زمین میخورم

عشقه من ... دارم از روحم حرف میزنم ... فرقی نمیکنه تو فرشته ای یا انسی

من تورو بیشتر از عشق میخوامو بیشتر از روابطه جنسی...  

                                                                                             علیرضا سلیمانی

یا علی

از اونجایی که نوشته های من از تک تک لحظه های زندگیم میاد این کار هم به همین شیوه

نوشته شده < البته من با فضای زندان آشنایی دارم حالا چه جوری و چراش دیگه به خودم

مربوط میشه !

فردی که تو این کار مقابله من قرار گرفته برادرمه ولی من بیشتر از اسمش استفاده کردم

همیشه دوست داشتنم یه جوری تو کارم با برادرم صحبت کنم که تو این کار ردیف شد

البته اینو بگم برادریه منو امیر داداشم و اصلا نمیتونید تصور کنید

هم مثه رفیقم بوده هم برادرم هم پدرم همه چیم

داداش امیرم کسیه که بیشتر از همه دنیا و آخرت بهش علاقه دارم

داداش امیرم از اوله بچگیم از جون برای من مایه گذاشته شاید اگه نبود منم الان نبودم

ما تقریبا 15 سال اختلافه سنی داریم اما من هیچوقت احساس نکردم اینجوریه !

همینجا ازش ممنونم بخاطره این که تو هر زمینه ای اولین و آخرین مشوقه من بوده

من تمامه لحظه های زندگیمو مدیونه برادرمم ...

اگه هر کسی تو زندگیش واسه خودش یه آرتیست یا یه شخصیته هنری رو الگو قرار میده

منم براردرمو الگویه خودم دارم که واقعا هنرمندانه زندگی میکنه

تا از نزدیک نبینیدش نمیدونید چی میگم

همینجا از حرفی که باهاش تو این کار زدم معذرت میخوام اما باید میگفتم.

آخرین ملاقاتیه 666

اسم : علی <ولی قلافه ذوالفقارم نیستم .. جرم : از حقیقت میگم ولی اینا میگن سورآلیستم

یکی با پوتین میکوبه تو در مغزم شیش صب

زندانیه شماره شیش این آخرین ملاقاتیته ! باشه خب !

تو فقط شیش دقیقه فرصت داری و فردا شیشه غروب

انقد یخ میبنده جنازت که تبعیدت میکنن به جنوب

الو سلام داداش الو الو سلام صدا میاد؟  داداش سلام الو الو بگو آره چرا میاد !

ما که ردیفه ردیفیم مث ِ صفه توآلت

وقتی آب تموم میشه خشکسالی چی میزنه به حالت؟

تو خوبی داداش؟ بگو بینم این هوا اون بیرون چطوره؟

هنوز یکی گشنگی میکشه تا اونیکی بخوره؟

واسه ما که گرون تموم شد اونهمه حرفه مفت

تا فاصله ما دوتا شد این شیشه های کلفت

حرفایی که گفتمو گفتن که من مجرمم به عنوانه یه نویسنده

یه قاتلی که آثارشو رو ورق میکنده

اثر انگشت چیه؟ این خطا بوده آثاره بنده !

اگه حماقت کشی جرمه> برادر این قتله عمده

من یه نویسنده لونپنم که واسه سیاسته جنتلمنا بگاییه

سیاست چیه برادر؟ این نوشته ها اجتماعیه !

وقتی دنیای من واسه خودش یه سلوله انفرادیه

به یورش که همه یه جور نمیمیرن و به اونورش که مسایل مادیه <

>میرسیم<

به گناهایی که نکردیمو باید میکردیم     ما همه میمیریم اما دوباره برمیگردیم

یادته داداش میگفتی من بخاطرت آزادیموهم میدم ؟

ولی من این صحنه رو که تو اونور میله هاییو قبلا یه جایی دیدم !

توام بهت برنخوره آخه این تیکه یه چشمس

زبونه من یه ضامنداره که واسه خونی شدن تشنس

ولی اینا فک میکنن این حرفا فقط در حد یه نوشتس

میگن اگه زیاد حرف بزنی سرو کارت با دشنس !

هه هه ... من مسافر ایستگاه آخر زندگیم آخه اینا چه میدونن؟

اینا میخوان پیره زنو از تاکسی خالی بترسونن؟

ولی من انقد میبینم که این آهن پاره ها نمیاد به چشم

من رضا موتوری تر از این حرفام که سواره نعش کشای دولتی بشم

من ایمان دارم واسه بهشتیا زندگی شانسه  ... جهنم زندانه و برزخ یه کنفرانسه

منم پامو کردم تو کفشه آزادی واسه قدم زدن انقلابو شرط کردم

رییسه زندان کنفرانس گذاشت منم کفشامو پرت کردم

من  تیکه رو پروندمو برخورد تو صورته شاهنشاه

من انقد بی سوادم که رفتم فحش کشیدم جلوی دره دانشگاه !

بد نیست گاهی مردم سرشونو تو سیاچال کنن

ولی تو میگفتی یه چیز بنویس که ملت باهاش بزننو حال کنن

داداش تو گفتی تو شعرت کویرو دشتش کن

این حرفا سنگینه ریتمتو شیشو هشتش کن

خب داداش شاید شیشوهشت یعنی شیش سال میشد بشه که جنگ نشه

شیش سالی که شیمیایی شد شلمچه و شهیداشم شکله پشه < نبودن ولی تارو مار شدن

با این ریتما خیلیا به خیلی چیزا ناچار شدن

ببین چه جوری جنگ شد نه فقط سر ِ شیش وجب خاک !

شتر دزد تخم مرغ دزد بودو کیف زنم یه روز ساک

دلیلش فقط این نبود که 100دام میخواست قد بکشه اندازه دیوارا

آدم جر میخوره تا ردشه از فکر ِ سیم خاردارا

فکر فرار بسوی پیروزی همونجایی که ازش تلفن میکنی

همین تویی که شبی شیش دفعه طناب دارو زیر گلوم پاپیون میکنی

تو هم یکی از همینایی که دنباله قهرمانین تو همین کوچه های بی پدر

 جزو ِ اصالت خاکی که با حقیقته کوروش به خورده ملت میده قهوه ی قجر

ملتی که من زندانیشمو تو ِ به اصطلاح آزادش دربه در

همه به فکر جنگ کردن و ساختنه یه دنیا یه جنگل یه لیگه بدتر

میدونه جنگم یه استادیمومه پر ِ سپاه سپاهانیه که تو دستشون نارنجکه برای خطر

گوره بابای تاریخه پرسپولیس < عادل <بگو بینم از چشای اون سربازه چه خبر؟

این روزا چه بیرون باشی چه این تو رسما ُ تعطیله

زندون یه قبیله جنگلیه که تنها درختش سیبیله

خب وقتی همه سیبیلن باید از بعضی از قواعد دین ببری

بعضی وقتا از بس سیری از زندگی دلت میخواد واجبین بخوری!

بعضی وقتا هوس میکنی آخ ! حتی یه زنه شصتو شیش ساله

یا یه دختره شصتوشیشی یا حتی شیش ساله

حالا فرقی نمیکنه فقط یه زن باشه یا حتی یه دختر با مغزه گوساله !

این میشه که شیشصدو شصتو شیش ساله میشه افکارت

جفت شیش میاری به سبکه شصتو شیش و میری تو جلد شیطون از فرق ِ سر تا پای دار ِ ت

پای دار کجاس؟ سلاخیه گاو با یه چارپایه و یه حلقه که میشه واست عمیقترین سوراخ

همونجایی که زیر ِ پاتو خالی میکنن و یه مرگ ِ شاخ !

حتی نمیفهمی کی زد زیرشو کی پشتتو خالی کرد

من میخوام بمیرم شاید اون دنیا بشه یه حالی کرد !

من شیش ساله این توام و شصت ثانیه ام  زیاده واسه خفگی

اینجا متکا ناموسته و اگه بغلش کنی میشه یجور نعشگی!

داداش حرفمو گوش کن و برو بیرون الکی خوشم

به من گفتن قاتلی چون میخواستم خودمو بکشم

می خواستم خودکشی کنم چون میبینم اندازه ی بوفه کور

چون اینا میگن خدا میگه باید زندگی کنی به زور

میخواستم خودکشی کنم چون می دیدم آدم کشی دیدنی نیست

من خودکشی کردم تو به اورژانس زنگ زدی یا به پلیس؟

این نویسنده جون میده خبرشو تو صفحه حوادث اعلام کنن

منو از خودکشی نجاتم دادن تا خودشون منو اعدام کنن !

اینجام صحنه ی جنگه خودیا میگن وقت تمومه ! کی میگه واسه ماهیا دشمنا بدن؟

سرکار مث تانک وایساده و میگه وقتت تمومه ! برادر اینبار خرچنگا از پشت اومدن !

پس وصیتمو گوش کن یا همون آخرین فرصتی که پای اون چارچوب میدن

همونجایی که جلادا روپوش رو صورتشونه تا خیال کنن یکی دیگن!

اگه یه روز اونجایی رفتی که همه بخاطره کاسبیه اعراب میرن

توام دورش بچرخ و بذار دورت بزنن آخه بهت القاب میدن !

ولی اگه این خدا خدا باشه که کافرا منو پیغمبر ِ احزاب میگن

برادر یکتا پرستی کن ولی نه اون خدایی که بعضیا ! توی خواب دیدن !

زندگی یه جوب پیماییه شیش ماه بود با رویای پرواز روی کاخ !

همونجایی که داداشتم زیر ِ پاتو خالی میکنه و آآآآآآآآآخ !

علیرضا سلیمانی = علی حقیقت

در آخر بازم باید بگم که این کار اصلا رپ نیست

نوشتنه این کار تقریبا بیشتر از سه ماه و نیم طول کشید

از مجید و کوروش هم تشکر میکنم واقعا کمکم بودن تو این کار

کوروش سمیعی که همیشه به من لطف داره از راهنماییاش استفاده میکنم

مجیدم که دیگه...

یا علی

http://360.yahoo.com/profile-rSemcC0waKOG9CugXKlNj8jtfYp3ElLboA--?cq=1

یا علی

امروز پیش خودم فکر میکردم اگه این انرژی که رو مهندسی کارام میذارمو صرف عملگی میکردم

 حتما تا الان تنهایی یه برج آزادی دیگه میساختم ><البته میدونم حتما  برج خودمو یه جوری

میساختم که اینا مهلت نمیدادن حتی چشم ملت بهش بیافته وسیم ثانیه پودر شده بود.

بازم از همینجا اعلام میکنم کارای من رپ نیست رپ نیستتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت

اصلا کارای من قابلیته اینو نداره که رو موزیک بره من فقط شعر آزاد مینویسم .

یه چیزی مث بحر طویل البته نوع وزن و خیلی چیزای دیگش فرق داره.

اصلا معلوم نیست تو چه سبکی مینویسم  فقط مهم اینه که چی مینویسم .

یا علی

اسطوره ی منه

یادش بخیر... اسطوره ...

سر بزنید

بت صورتی همیشه به روزه

http://www.pinkidol.blogfa.com/

              سیامک پیشدادیان

یا علی

ترجيح مي دم روي موتورسيكلتم باشم و به خدا فكر كنم تا اينكه تو كليسا باشم وبه موتورسيكلتم فكر كنم -                                                                                                                       مارلون براندو

این طنز هم مثل کارای دیگه ی  من اصلا شوخی نیست.میتونید ناراحت بشید

میتونید جوابمو بدید و میتونید ادامه بدید .واسه من مهم اینه که واسه   

نوشتن دغدغه هام دست به هر کاری میزنم

رفیقان ؟

سلام بر رفیقان ِ با مرامه خودم             احوال زایدگانه حرام خودم؟

شما هروقت یاد کردید ز ما گفتید بخر      اما برای یک بارهم بهم نگفتید پدر

سلام بر مردان شعرهای خط خطی          سلام بر دخترانه غزل شهوتی

سلام بر صادرات پلاستیکی طاغوت      فارسی را راست میداریم همان کاپوت

سلام بر دختری که هست هم چادرم       من هنوز از یه سوراخ  دو بار نیش میخورم

توی این بازاری که درو دیوار با هم میزنند لاس 

تنها کسی که نمیکشد پایین فقط طلاس

این دکان گشاد است ولیکن جنس نیست      اینجا کسی که شبیه انس نیست

نسیه هرگز < نقد انتخاب میکنیم              ما پشته دخلی هم حساب میکنیم

کمک میکنیم به خیابان ها پل میدهیم         ماشین خانمی خراب شود هل میدهیم

گرچه کیف های داخل پاک داریم             علاقه ی عجیبی هم به ساک داریم

گویم که ساکم درون ِ کیف است یا رو؟     گویند : اینکه جا نمیشود این تو !

من از احوال هر ماه زنان خراب ترم       از تمامه رفیقانم ناباب ترم

رفیقانی حمامی اهل قیف                     رفیقانی همه از دم کثیف

درها را به رویم بستین و منم عالی        من خوشم با همین اندک در مالی

من خودم میشوم در همین بد ترین نامه    حال و احوال همتون به اون جامه

ادبم مرد و مرگ بر تسلیت                 من خوشم میاد از انسان های بی تربیت

با شمام ای آیندگان شیک                   برایتان فراوان دارم الفاظ ِ رکیک

من فحش میدهم به رفیقانم در همین ساحت        آره به خود توام  کثافت

سلام بر رفیق ِ اسبقم حسین  بیاتی        السّلام علیک یا ساقی ال جق لواتی

منو تو کار کردیم دست در دست برای هم بسیار

قافل از اینکه زاییده شد در آستین هایمان مار

اکنون که قرار است کویر لوت را باغ کنی    من نیستم خواهی برای که اغراق کنی>؟

زمستانی تر از آنی >   نسبتا آغا مجید بهار مست

تو نه زود آمده ای و دیر هم نمیروی از دست

تورا پیروز دانسته بودم نشان به نشانه های شصت

ولی امروز اعتراف میکنم تو را به شکست

به تخمم < اگرچه از این و آن نمیخوری

از دزدی بدتر است همینکه تکان نمیخوری

تو در سوراخ های افکار خودت زنجیر میشوی

اینک خود را سوراخ مینگری و ک ی ر میشوی

سلام بر حامدا سید ِ حسینی          در همه سبک میسازی حتی سرود خمینی

اما توی بازار نداری کار چرا؟       نمیدانی گوسفندان تورا میبرند چرا

باکره ماندی گویا دختری اندازه ی دولت نیست    

 انقدر روشن فکری که خدا مورد قبولت نیست

سلام بر احساس ِ بی تکنیک و آرزوهای چاق 

دست های جوهری نشده و نوشته های میثاق

تو همیشه چیزی برای فکر کم داری    

خواننده نیستی اگرچه صدای خوبی هم داری

سلام بر عظیم زاده ی عظیمی 

معصوم به امام الهی و آیت آدم های کیمی

تو نه رهبر میشی نه رئیسه مجمع و اجرا    

اگرچه تو چشات برق میزنند مردک های خود ارضا

رفیقانم یکی بی کار و یکی تاجره     رفیقانی راست اگرچه باکره

در بالای سر ما قرار داری نظام آباد < صادقی

از همان جایی که من سی درصد هم نیست بارم

تورا هفتاد درصد قبولت دارم

سلام بر رفیقی که خوش به حالش این روزها را ندید

کسی که زمینم را له کرد و پرید

سلام بر رفیقی که جهنم را به تن خرید

خدا را شناخت که به او میگویم شهید

کسی که توبه ی گرگ را درک نکرد

کسی که میکرد و کردن را ترک نکرد

ناراحت نکردنه اطرافیان برایش آسان بود

کسی که آدم نشد ولی شدیدا انسان بود

تو مردی و زنده ماندن ِ منه نارفیق عادت است

صورتت را در قبر دیدم این اوج ِ خیانت است

شاید کسی بعد هزاران سال تواند شبیه من با ریا باشد

ولی قسم میخورم کسی دگر نتواند سپید مانند سیا باشد

سلام بر سرایداره ترانه شیرزاده گنگ

مهربان دقیقا قد ِ کینگ کونگ

تو در مصر باستان نیستی ولی ارادت خاصی به آن زمان داری

برادر نیستی و فراوان خواهرجوان داری

سلام < تو باید فیت دهی با امثال یانی

مرا چه به تو ای نیمای کوکلانی؟

سلام بر مکزیکو حاج اکبر ِ احمدی

آیا نماز امشبو به حال کمر زدی؟

من آن ها را نمیخواهم آماره این یکیو بده

لطفا به ما شماره ی جوادی یساریو بده

اکبر جان زشته ! بپر تو غار بزن !       یکمی هم برای پسرها گیتار بزن...

سلام بر قدیمی که برنج در کلامش ارزان تر از پلاستیک شده

صابر جان زبان مردم فقط در ترانه های شما کلاسیک شده

مردان باکره ای که از دختران مثلا دوری میکنید

به هوای چایی چیز درون ِ قوری میکنید

دختران نمیدهند اگر بدهند میبینم چجوری میکنید

به جلق نشسته اید به امید روزی که حوری میکنید

شما به فکر طول زندگی و من مرگ را فرض میکنم

شما طولانی زندگی میکنید و من عرض میکنم

من کینه ای ندارم فقط با قلم تبانی میکنم

گذشت کار پیر مردان است و من جوانی میکنم

شما انقدر شکسته اید که این شعر را من بند میزنم

انقدر داغونید که من به وزن و زبان این شعر که تقدیم شماس گند میزنم

خانم ها زنگ نزنید پی ام ندید که من زن دارم

آقایون نمیدانستم انقدر دشمن دارم

                                                   علیرضا

 (دِلارامی که داری دل بر او بند / دِگر چشم از همه عالم فرو بند)

خب این چند روزم که کامنت ها باز بود دیدید که اتفاق مهمی نیفتاد . بستنی باید بسته بشه.

اگرم نقد دارید میتونید ایمیل بزنید یا آفلاین بذارید .

 یا علی

بدبختی شاید مساوی بین همه آدما تقسیم نشده اما مطمئنم که به اندازه کافی به همه رسیده

یا علی

چندی پیش مادر بزرگ خودم هم رفت

خوش به حالش که چه با افتخار و بی هوا رفت از بین این فامیل هوایی.

این اصلا شعریت نداره تو همین نیم ساعت پیش نوشتمش

فقط در حد حرفه.

( مادر بزرگ )

او خودش میدانست

ما نمی فهمیدیم

باز هم صدای زنگ آمده است

باز هم میشنوم

این خبر یا خبر ِ رفتنم از بین ِ شما

باز اقوام کنار هم می آیند

ولی افسوس که مادر بزرگ

رفته تا... منکه  نمیدانم کجا؟

مادرم جیغ کشید بر سر ِ خود

روح آقا بزرگ پیدا نیست

من صدای دایی ام را که می گوید به پدر

بخشش کار خداس

ارث را میگیرم

و صدای بچه های فامیل

که همه می خندند به ریش خودشان

ما عزا داریم خب !

ما همه به گرد ِ هم آمده ایم

و به یاد آوردیم

ظهر جمعه خانه ی مادر بزرگ

که زمانی راه کوتاهی بود

هیچکس وقت نداشت

و به یاد آوردیم

جنگ های کهنه

که مثله یاد همین خانه ی پیر

بوی نو میگیرد

زلزله در راه است

و صدای پسر ِ دایی من

از صدای پدرش بم بود

ساعت از نیمه شبم رد میشد

و همه همسایه ها ترسیدند

از صدای دعوا

و پلیس دیر تر از نیمه شبم می آید

و به ما میگوید :

که بزرگ خانه ی شما کجا خوابیده؟

تازه یادم آمد

وای ! مادر بزرگ...

وسط این سرما

داخله سرد خانه است !!

به پلیس میگویم

این صدای مادر ِ بی خواب ِ من است

نه صدای دعوا !

پدرم زیر ِ لبش می خندد

که دگر مادر همسرم سفر کرده ولی

طرفه خانه ی ما راهش نیست

او نمیداند راه خود ما

همه سوی خانه ی خاکی مادر بزرگ می افتد

امشب هم گذشت و  نور آمبولانس آمد و ما

همه سمت خاک مرده های بیدار زمین میرفتیم

مادرم می فهمید

پدرم راضی بود

خواهرم پشیمان شده بود از روزی

که به مادر بزرگ توهین کرد

طلب بخشش او

با صدای وجدان

همه را بیدار کرد

کی خجالت می کشید؟

مادرم می فهمید پدرم راضی بود خواهرم شرمنده

ولی من هنوز باور نمیکردم ... نه !

دیر میشد باز

من هنوز خواب بودم

شکل آخرین دفعه

که صدای آن خداحافظی سردش را شنیده بودم اما

باز خواب ماندمو رفت

گرچه می دانستم

گرچه می دیدم

ساک هایش را شب قبل باز بسته می کرد

که پدر دوباره تعارف نمی کرد

و همه خوشحال از رفتن ِ او

سمت ِ این دهات که خاک اش خاکه تن ماس

پدرم قدرت این را نداشت

دایی با دست ِ خودش میفرستاد به خاک

صورت اش را دیدم

به همه فحش میداد

و همه می گفتند

وای میخندد او

آری میخندد او

که به ریش همه ی آدم ها می خندد

خاک را می ریزند

همه سرد

همه سوی سالن

این قضا سرد تر از جسم مادر بزرگ بود ولی ما خوردیم

و پدرهایمان

بر سر مشتی پول

همه می جنگیدند

و به هم میگفتند:

من ندارم

خانه اش را بفروش

ارث را میخواهم.

بازگشت در خانه

بازگشت به سوی زندگی مرده های بی مادر بود

با هم می گفتند:

هفت برادر هستیم

و همین خواهری که بازی نیست

هفت روز نگذشت و هفت دعوا کردند

او طلا هم داشته

فیش های سفرش به مکه

این را هم بفروش

مثله وجدانه خودت

مشتری کم شده است

زیر قیمت بدهید

فاتحه مال صلوات

مادرم

چشمانش پره اشک

همچنان میگرید.

                           علیرضا سلیمانی

یا علی

برگرد به برگشتن از فاصله دورم کن

یه خاطره با من باش یه گریه مرورم کن

                                                        جنتی عطایی

خیلی دلم برات تنگ شده رفیق

مث باده سرده پاییز غمه لعنتی به من زد

حتی باغبون نفهمید که چه آفتی به من زد

                                                               ؟؟؟؟

( شاعر صدا )

نه این که نقاش باشم ولی

سالهاس که درد میکشم

من اعتراف میکنم

معتادم

به سمت تاریکیه قلبم

گوشام تیر می کشن

 ولی من نقاش نیستم

صدات رو بلند کن< گوشام تیر میکشن

 از گرمای صدات > چشمام عرق میکنه

اخبار چیزی رو پیشبینی نکرد

ولی جهان ِ من میلرزه

زلزله نیست؟

صدات رو بلند کن

که عبادت شیشه ها لرزیدنه

و گوشای من از صدای تو نفس میکشن

میکشن... ولی من نقاش نیستم

گفتم که < معتادم

به صدای نقاشی که

 میکشه منو >

<بیرون >

<از قاب ِ دنیای دودی

روشن ولی تلخ

به شیرینیه کیک های تیره

معتادم

بدونه دود < یا نه

بخون که سرم دود میکشه

 گفته بودی

قرن قرنه آهن و دود ِ

پس ما جنگلی هستیم

اسب های آهن

که تا تو سوت میکشی سرم دود میکشه

تو نقاش بودی و من معتاد

منو به تخت ببند که سالهاس درد میکشم

صدات درد میکنه اما نبند

گوشامو نگیر

من ترک نمیکنم

باز صداتو میکشم روی ورق ها و زرورق ها

شاعر؟ شاید...! ولی نقاش نیستم

نقاش

صدات رو بکش

کوتاه یا بلند

گوشامو نگیر

 که من ترک نمیکنم

                   علیرضاسلیمانی  

 (به داریوش اقبالی )

یا علی                     

چه روزهای معمولی داره واسه من میگذره

ابی هم که ...

بدجوری منتظره آلبوم داریوشم

اینم یه کار که باهاش به روز میکنم

خانم پیاده رو

پیاده رو های فکرتو خوب میشناسم ... من یه عابرمو تو یه راه بودی واسم

ولی از حواسم < پرت نمیشد احساسم < گفتم نزدیک تری از لباسم< بهم

ولی تا حرف از موندن میشد میگفتی : ا ِهم !

محله ی خواست تو بود ... راه راست ِ تو بود

که از هر قلم تو هر قدم < واسه پاهای من گناه داشت

راه راستی که تو هر چالش پرتگاه داشت

من پلنگی که نفرت از ماه داشت  ... زخمیه آسمون بود و رابطه با چاه داشت

راه تو هلم میداد ... حتما" هنوزم میخواد >برم تا گم شدن

اولین مسیر تویی واسه مث ِ مردم شدن

وسط چندتا غروب تب کردم        ولی تنه تو یکیو وجب کردم

تو که مث ِ کلاغه نقاشی هفتیو <<<من ایستاده بودم ولی تو میرفتیو>

تو توهم این خیابون درجا پیچیدم       قرص ماه و خوردمو جوبو دریا میدیدم

بهم حمله کردیو دفاع کردم ازت ..... منی که از لبات بوسه اختراع کردم فقط >

با یه تیکه سنگ بودم با تو که دورت زدن توی چرخوفلک

همیشه جا گذاشتنت توی الک

تویی که مثلا" فرشته بودیو به بیداریم میکشیدی سرک

آخرش منو انداختی جهنمو خودتم... به درک

سر کارایی که اسمشونو میذاشتیم گناهای نیک و

عاشقونه هایی که تعبیر شد به فحشای رکیک و

حالا قاطی مینویسم همون فحشارو روی دیوارو

مینویسم در خونتون بدجوری ماییدی گارو !

تو جسم خودم افتادم توی بازداشت گاه

همون شبی که دباره باز داشت ماه> لختشو توی آسمون نشون میداد

زندون جای کسیه که از خورشید خوشش میاد<و میخواد

< دادو بیداد < کنه سر آسمون کمی بیشتر از زیاد

که نبود خورشید شبا میشده مشکله حاد!

وختی آسمون دور میزنه زمینو چیزی نگو خب !

نگو خورشید کجا میرفته تا صب!

کدوم سیاره پاش وای میستاده تا ذوب

بعدش سو ته عشق بازیه غروب نمیشده بیشتر از یه رب

اما همون شبی که دستم به بدنت چارمیخ بود

واسه من بهترین جای تاریخ بود

شاید واسه اینه که نمیرسه دستم بهت

خودکشیم کنی رو صلیب نمیبخشمت

نمیبخشمت به سلامتیه جداییه تو که قطعیه

سلامتیه اعصاب دیواری که خط خطیه

لعنتی ا ِ ! < کفشاتو از پای من در بیار الان وختیه <

که از سادگی در بیامو حالیم شه قله های تو سطحیه

تو که منو انکار کردی گفتم از صلیب نمیترسم

بهشت خدای من نیست از سیب نیمترسم

محاله اگه دباره بخوایو منم بذارم

ولی نمیدونم شاید دیگه دوستت نه <<<دارم!!!!

منیکه حداقل بیش از تو بارم .. میشه و بیدارم < تا وختی مشقیای جنگ تورو می کارم

تو جایی که ازش بیزارم<<< یعنی قلب

جایی که آسایشو از مغزم کرده سلب

تو که دنیام بودی و جنگ جهانی از پشته تلفن

تو حمله هات گفتم حرفمو شهید نکن !

میخواستی عوض شم عوضی تر از وحش آمازون

این قفلا زنگ زده انقد کیلید نکن!

حالا بوقای مکرر میپیچه تو مغزم از حماقتم

من گیر کردم به دیروزو میره جلو عقربه ی ساعتم

تو شلوغیو اشغاله خط های عادتم

مشغول باش من پشت ِ خط راحتم...

راحتم که بعد چند نفر رسیدی تازه به < کسی که دروغاشم بزرگتر از من نیست جالبه

حالا نه این که تو زیبایی یه احساس ِ کاذبه

ولی من دیگه فاصله میگیرم از جاذبه

آخه پیاده رو های  فکر تو اتوبان شده

جای ویراژ دادن ِ چندتا بچه فلان شده

                                                         علیرضا سلیمانی

 پروفایل وبلاگمم تو آخر صفحه اس> باید قسمت پروفایل مدیر وبلاگ رو انتخاب کنید:

http://www.alirezasoli.blogfa.com/Profile/

........................................................................................................................................

آنگاه که تنها شدی و در جست و جوی یک تکیه گاه مطمئن هستی، بر من توکل نما. (نمل/79)

 آنگاه که نومیدی بر جانت پنجه افکنده و رها نمی شوی، به من امیدوار باش. (زمر/53)

آنگاه که سر مست زندگانی دنیا و مغرور به آن شوی، به یاد قیامت باش. (فاطر/ 5)

 آنگاه که در پی تعالی و کمال هستی، نیتت را پاک و الهی کن. (فاطر29-30)

 آنگاه که دوست داری به آرزوهایت برسی، به درگاهم دعا کن تا اجابت نمایم. (غافر/6۰)

 آنگاه که دوست داری کسی همواره به یادت باشد، به یاد من باش که من همواره

 به یاد تو هستم. (بقره/152)

 آنگاه که دوست داری با من هم سخن شوی، نماز را به یاد من بخوان. (طه/14)

 آنگاه که روحت تشنه نیایش و راز و نیاز است، آهسته مرا بخوان. (اعراف/55)

آنگاه که شیطان همواره در پی وسوسه توست، به من پناه ببر. (مومنون/97)

 آنگاه که لغزش ها روحت را آزرده ساخت، در توبه به روی تو باز است. (قصص/67)

یا علی

به نام خدا

 همینجا اعلام میکنم کارای من نه پاپه نه راکه نه رپه نه متاله و

رابطه ای با هیچ سبکی نداره

من فقط شعر مینویسم شایدم شعر نباشه و فقط زندگی نامم باشه که 

من اسمشونو گذاشتم حقیقت نامه

به مجید بهارمست

افسردگیه هنری ۴

مسلمونم ولی میخوام حسابامو با کشیش صاف کنم

درتو واکن کلیسا که میخوام اعتراف کنم

پشیمون نیستم جا داره هنوزم اسراف کنم

آب توبه نریز سرم که میخوام بازم خلاف کنم

نگو فرزند نکن نکن دودره > من زنده م تا وختی فردا لو نره > هنره > گاو بی فرهنگیه من

هو! نر ِ< حالا تو هی بدوش  < هووووووو !!! نره توش !

من سعیمو کردم تو میگی بیشتر بکوش

بهوش> نباش یکم از انگور ارمنیه این حقیقت بنوش

مغزم رسیده به نقطه ی جوش < جوش < نزن نگو لباس عافیت بپوش

من لباسای سکسیو بیشتر آآآآآآآهااااااان!

لباسای نامرعی مثه تیریپه باباطاهره عریان<

بیشتر خوشم میاد حتما چون بچه پر روام

جهنم خوبه وختی شما بیرونیدو من اون توام

میترسه یه روز خلاف شم دلشوره داره مادرم

نمیدونه من از همه ی رفیقامم ناباب ترم

نمیدونه دوس دارم انقذه بزرگشم که اسمم بره رو بیلبردو پارچه

عکسم توی اتاق هر آدمی قابشه

حرفای منظور دارمو بنویسنو بزنن رو طاقچه

نمیدونه من دوس دارم... ولی صبر میادو یهویی میگه : هاپچه

بابام میگه لامذهب ! برو حوزه بی شکوتردید

اونجا هم این دنیارو داریو اون دنیارو هم میشه ندید

ولی من رساله ی اجتماع مینویسم آقا شما نترسید

من واسه الافا شدم مرجع تقلید

ولی هرکی میشنوه کارمو میگه ااااااا طرف آخرش اعدامیه !

عکسمو که رو بیلبورد نزدن پس چه بهتره بره رو اعلامیه

قلب من یه عمر میدویید تا برسه بهش منم مساوی با احساسش باشم

من میخواستم یه خاکه بی مرز باشمو امیر اونجا داداشم

ولی اونم رفت سمت ِ حرفای این مردم ِ خرفت

علی مونده و حوضش با داداشی رفتو زن گرفت

وختی گندم به ما نمیرسه آخر ِ خط       

  معلومه بابام میگه نون خشکم که نیستی نمکی بخرت

حرف دلمو میزنه آرزویی که بهم نزدیکه صد در صد

ننم میگه الهی که مرده شور ببرت !

اما کجا؟     مارو درکم را نمیدن چه برسه پیشه خدا...

همش حس میکنم این دیگه آخرین دقیقمه

بغضم تو گلوم نیست روی شقیقمه

همه میگن اینکه نمیمیره آخه این علی بی غمه

ولی خیلی وخته قبر من بغل ِ قبر سیا فاوترین رفیقمه

من مرگ میخوام اینو عزراییل میدونه

جای کافی شاپ زیدمو میبرم غسالخونه

قبل از توام این حرفارو راهبت میدونه

میدونم این حرفا بین خودمو خودتو خدا و هرکی تو میشناسی میمونه

خونه < رگ ِ کارام عصبی و پر از جملات ِ دادو بی داده

خونواده واسه حجم من خیلی زیاده

انضباطم زیر ِ صفره راهم خیلی آزاده

من نصفم پیروزی نصفه دیگم نظام آباده

شعرام بی پدر مادرن اما خیلی ساده

هرکی میخونه میگه ای ای ای ای حروم زاده !

ولی نه > نه خدا پدره منه نه بی پدرم

تهران اورشلیم نیست ولی من دربه درم

من قیام کردم تو کوچه های شعرم به عصمت مادرم

ولی حواریونم منقل گذاشتن جلوم برای دردسرم

بهم زهره مار دادن واسه شام ِ آخرم

همون رفیقایی که منو میفروشن و چارمیخ میکنن رو صلیب

باهام مث ِ اسب برخورد میکنن آدمای نجیب

انگشت پطروسمو یه عمره کردم تو سوراخ ِ جیب

نیوتونم باشم جلوی پام سنگ میوفته بجای سیب

اگرچه زندگی ناممو سانسور کردن نه خیلی عجیب

منم همینجا فحش میدم به این زندگی ِ (بببببببییییییییییبببببببببببببب)

تو اوج ِ بیکاری انگاری برده م

به دزد ِ خیلی نامردم

از خدا پول میخواستم نمیداد خب منم

صندوق صدقات ِ امام زاده هاشو خالی میکردم

اسمم علیه ِ ولی صدام میکنن ناکس ِ < آدرس < سرچم کنید تو صفحه ی حوادث !

من تخریبم تو کشیشی یا بازرس؟

عاشق شدم تاحالا پنجاهو هفت دفه

آرزوی من تقریبا سی ساله رفته

آدمای وطنم همه تو فکره آخره هفته

ناموسم خاکیه و زیر سرش چاهه نفته

منم دیگه میخوام از امروز با نفسام اعتصاب کنم

نمیکشم تا دنیامو بی صاحاب کنم

تشویق نکنید نمیخوام خودمو خراب کنم

همیشه تو خط آخر میخواستم انقلاب کنم

ولی نه < آخه شنیدم اینجا تاحالا زیراب ِ خیلیارو زدن

از نظره  آدم بدا حاجی کشیشا خیلی بدن

صدای آژیرو ناقوس قاطی شده میبینمت بعدا"

ما بریم بی اجازت آقا کشیشه پلیسات اومدن

                                                      علیرضا سلیمانی

یا علی

کلا تو زندگی هنری من خیلیا تاثیر داشتن

خیلی از شاعرا خیلی از آدم های معمولی چند نفر از خواننده ها و کارگردانهای فیلمهای

 مورد علاقه ی من

و یه آرتیست یه هنرمند واقعی یه کسی که با نگاهش نه تنها خودش بازی میکنه بلکه

منه بیننده ی حرفه ای رو بازی میده

بهروز وثوقی

آره درسته بهروز وثوقی یک اسمه که پشت سرش دوبلور . کارگردان و نویسنده و

 هم بازیهای خوبی  داشته که شده بهروز وثوقی

منم همین بهروزو قبول دارم که حداقل فیلماشو درست انتخاب میکرد

دیالوگهای عاااااالی

من خیلی از کلماتی که بهروز تو فیلماش استفاده میکردو توی کارای خودم به اجرا رسوندم

 و بازهم این کارو انجام میدم

من به جز دوستان و هم قطاریهای خودم که هنرمندان واقعی هستن حاضر نیستم با

 کسی عکس بگیرم

تنها هنرمندی که حاضرم برم سمتش و بگم من کارای شمارو از بچگی میدیدم و

 لذت میبردم و ازش میخوام باهاش عکس بگیرم همین بهروز وثوقیه

و تنها کسی که حاضرم عکسشو بکوبم رو دیفار اتاقم بهروزه البته به

 اضافه ی داریوش اقبالی.

حالا چرا اینارو اینجا گفتم ! اونش دیگه به خودم مربوط میشه ...

یا علی

کسی که اسطوره ی تعصب و مرام و معرفت و اخلاقه

کسی که هروخ اومده تو بازی تاثیر گذاشته

یا هتریک کرده تو ۲۰ دیقه یا دو تا دوتا پاس گل داده یا پنالتی گرفته

کسی که بچه محل خودمون بوده و گذشته اشو هیچوخ فراموش نمیکنه

فرهاد مجیدی

کسی که به ناحق نیمکت نشین شده ولی واسه تیمش حاشیه درست نمیکنه

آقا کاپیتان

کدوم تیم کاپیتان به این جنتلمنی داره؟

هان؟

کریم باقری؟

باشه باشه بهش میگم !

                        استقلال سه تا جام و به ما میده     همه تیمارو داره بگا میده

رو این کار خیلی وخته زحمت میکشم مث کارای دیگم خوشم میاد ازش

خیلیا میگن رپایی که مینویسی خیلی بهتر از پاپ هات < احتمالا درسته ولی من خودم دوست

دارم اینجوری بنویسم به نظرم رو موزیک راک میشینه

شاید یه روزی خودم این دسته از کارهامو اجرا کردم

ولی هیچوخ سراغ کار فروختن نمیرم اگه قرار باشه به کسی کار بدم او کسیه که باهاش زندگی

کرده باشم و بشناسمش > در ضمن انقدر از من بهتر هستن که تو این سبک بنویسن

پس حق با اوناس

این کارا هیچوخ به اجرا نمیرسه به جز با صدای خودم

کوه

انقدر از خودم فراریم    که سایمم راهمو گم کرده

تو که به سمت جسم ِ من میری      کاری بکن این جاده برگرده

حالم گرفته اس قد ِ حاله تو       حالم بده وختی که تو خوبی

خون میره از صلیبه آغوشم        تا میخه آغوشتو میکوبی

درکم نکن وختی که ابلیسی       ترکم نکن وختی خدا میخوام

این آخرین راهیه که میرم       انگاری دارم به خودم میام

چشماتو بستی پش به من کردی      پشت ِ سرت چش بسته میگفتم

این آسمون دره ی وارونه اس           دستامو ول کن منکه می افتم

کولاک ِ احساستو میشناسم         حمله به سمت ِ این حوالی کن

من پا فشاری میکنم رو ابر        تو پشت ِ آسمونو خالی کن

این رابطه کوهه ولی تنها     از فتح ِ قله ها نمیگفتم

بلند ترین سقوط من اینه       حالا که از چشم ِ تو می افتم

اشکای آدم برفی یخ کرده            باید از این خوابه سفید ترسید

تحریک ِ مرداد ِ تنت میشم              خون ِ زمستونو بریز خورشید

کاری بزرگتر از گناهت نیس         جا پای زخماتو رو من خاک کن

این زخم ِ کاری رو نبند < برگرد           شالتو بردار اشکاتو پاک کن

                                                                  علیرضا

یا علی

میثاق جوهری : تو همیشه اینو گفتی و بهش اتقاد داشتی . من نمیگفتم اما همیشه هدفم همین بود

علیرضا سلیمانی : به نظر من به اندازه ی هر آدم جا واسه ماندگاری هست

میثاق جوهری : آب همجا هست . اما شلنگ اونو هدایت میکنه .

میثاق جوهری : خانه ترانه ام مثه شییلنگ بود

تو زندگیم همیشه بیشتر از اینکه از شعر و ترانه و غزل دوستان تاثیر بگیرم

برای نوشتن سعی کردم از اتفاق هایی اطرافم میوفته انرژی بگیریم

بارها و بارها این کلمات بگوشم خورده که : علیرضا این کارارو ننویس نخون

 که واست دردسر میشه هاااا

یا اینه این کارا همه گیر نمیشن و تعداد کمی به اونها گوش میدن

من مخالف مردم نیستم اما از خدامه که طرفدارام کم باشن اما زیاد بفهمن

ترسی از کسی ندارم چون به خدا اعتقاد شدیدی دارم و میدونم روزی که قراره بمیرم میمیرم

من دوست دارم یه کاری کرده باشمو از این دنیا برم

نه برای این کار بخونم که دو نفر بهم پا بدنو تشویقم کننو معروف بشم

آره منم مث خیلیها از معروفیت و محبوبیت خوشم میاد اما

اما هدفم از این چیزا مهمتره

اگر کسی منو نقد کرد و من تند باهاش برخورد کردم به خاطره اینه

 که خودم درک کردم چی نوشتم

کاره من بی عیب نیست ولی بعضی جاها حتما لازم بوده که عیب داشته باشه

شاید مغرور باشم اما ... بیخیال

خفه...

خفه شو < روبه روت منم که اقیانوسه کلماتم

خفه شو که با موجه تیکه هام دنباله تلفاتم

من یه دعا نویسم که بدونه سلامو صلواتم

خفه شو < اگه تو سوژه ی شعرایی من لات ادبیاتم

بپر نترس اگرچه حاله دفاتر من طوفانیه

تو سقوط می کنی ولی همه میگن دریا جانیه !

تو مغزم عشقه به تو ِ همراه نفرت < سکتت>  میده رفتارم بهترین علت اینه که دقت کنی

که میمیرم برات ولی تورو هم میکشم

اونقد شاعرم که میتونم بیخیاله توشم

احواله شعرام یه اجتماعه شهوتیه

اینا تو ارشاد ِ غربیم مجوز نمیگیره و خط خطیه

تو هم سنگ تو دستته و خط رو خطی همینه مشکل تلفنم

من باید انقد صهیونیسمی شم که ذهنتو اشغال کنم

ببین که بیشتر از نه ماه خاصیت این کلمات ِ باردار

جهانشون یه زندون ِ با یه مشت بی گناه خلافکار

این بغض اشعارمه طعنه میزنه به گلوی خیلیا مثه طناب دار

چون رودخونه سقوط میکنه همیشه با نارو ِ آبشار

خیلیا گرگ شدن چون فهمیدن جنگله جامعه

اما من حاضرم  برعکس اونا حاضرم باشم انگله جامعه

ولی نه !!! من همیشه به مادرم میگم : مادررر اینجا خیلی سرده

بنده نافتو بده که پسرت میخواد برگرده

منیکه خدارو دیدم بزرگتر از گناه منه

آدما یه مشت بردنو دنیا معدنه ... گناهاییه که نمیشه نکرد

مرده به دنیا اومدم سالهای جنگ تو کوچه های نبرد

شاید واسه پیروزی

من مدرن فکر میکنم با شدیدترین افکاره دیروزی

توقعی ندارم از خواهرا وختی آقایون فمنیستن

خدا پدری میکنه ولی این برادرا برابر نیستن

فرق منم اینه یه آرتیستم که تایتانیک بازی میکنه روی موتور

انقد غرق میشم که یه حسی بهم میگه زمین بخور

خب امتحان این نقش ضرر داره ولی آزمایش کن

ببین خشنم پس توهم کتابامو وحشی آرایش کن

آخه این روزا میخوام از ذهنم یه طیاره قرض کنم

میخوام چشم بسته جهانمو فرض کنم

به چیزای بد نگاه کنمو میخوام دیدمو هرز کنم

با این خواستنا میخوام طی الارض کنم

این میشه که اگه قالبمو یه شب به تو قرض بدم

تو دنیا میشی ولی بدون این منم که بهت مرز میدم

نصوه شب یکی دشنه میذاره تو دیسو به من تنها میگه

همونیکه به رگ افکارم دریا میده

نصوه شب  درختو خنجرو خاطره بهم برپا میده

ولی تا میام از خورشید بنویسم یهویی برقا میره

خب منم تو تاریکی مینویسم دریچه ی نورو

حرفام بو داره کی میشنوه بورو؟

کی تحمل میکنه این حملات ِ ناجورو ؟

منو نمیشناسن اونا که میشناسن لای پر ِ قورو

همه گوش میدن به جز یکی کسی نمیگیره منظورو

تو هم باید گرگ باشی تا بفهمم چی کشیده شنگولو

من آرزومه بزنم رگ آبجیه داشای آب منگولو

 من کلا به همین کسایی که خواستمو نشد مدیونم

خدایا ... از بابت چیزایی که ندادی بهم ممنونم

به کوچیک ترین حرکات چشم تو مظنونم

واسه همینه بیشتر خیانت مضمونم

اکنونم که شما دارید به اخبار شخصی گوش میکنید من خونم <

داره آتیش میگیره توی اسلام شهر

پاتوقه ادبیاته پیچدارم مولویه و با میدونای دیگه قهر ِ قهر

تا روزه قیاااااامت

من همون علی کوچیکه ام که بزرگ شده با این عادت

که شبا خوابه ماهی ببینه و آهی بکشه

کثیف ترین تجاوز به شخصیت ِ خودم محدودیت ِ چشه

منیکه بچه ی یه خرابه ایم صدوهشتاد درجه اونورتر از لاسوگاس

من نه بابام حاجیه نه بلدم مکه کجاس

من میجنگم ولی شهید نمیشم و نمیکشم برای تقاص

بالاهارو بلد نیستم اما خوب میدنم دکونو دکه و شلمچه و فکه کجاس !

من میدونمو...هیسسسسسسسسس ! نه نوشته هامو لال نمیکنم

اینا فقط حرف نیست فحشامو فال نمیکنم

مذهبیم ولی سوژه رو ارتحال نمیکنم

گذشت ماله بابا بزرگاس < من اونقد کینه ایم که خودمو حلال نمیکنم

حرفامو درگیره رپو راکو پاپو متال نمیکنم

نه ... من با گلو بلبل اتصال نمیکنم

آره با چیزی به جر سکوتت حال نمیکنم

تو خفه شو ولی من اقیانوسمو چال نمیکنم...

                                                                       علیرضا

یا علی

دوستان!

بینندگان!

شنوندگان!

خلاصه با همتونم...

این متنی که نوشتم نه دردو دله نه چیزه دیگه

فقط به عنوان یک متن ادبی یا بی ادبی تو این وبلاگ گذاشته شده

اینجانت به دیالوگ نویسی علاقه ی شدیدی دارم

و به همین خاطر تمرین میکنم

این هم یکی از قسمتهای نوشته هامه که میتونه حرف زدنه یه آدم

با آینه باشه

من تو این وبلاگ هیچ چیزه شخصی از زندگیه خودم نمینویسم

اگرچه تمام نوشته هام رو لحظه به لحظه زندگی کردم

اشتباه

بزرگترین اشتباهی که تو زندگیم کردم این بوده که همیشه فکر میکردم کاره بدی که کردم

 اشتباه بوده و سعی میکردم جبران کنم اما با جبران کردنم همیشه اشتباه کردم

تازه متوجه شدم آدم باید انقدر بزرگ باشه که اشتباهای خودشو نبینه

حالا دیگران هرچی میخوان راجبه شخصیت آدم حرفای ناجورو واجر بزنن

خب پشت سر آدمای بزرگ حرف زیاده!

هر آدمه بزرگیم میتونه اشتباه کنه

اصلا آدم اشتباه میکنه که بزرگ میشه

یه سری از آدما انقدر بزرگن که کسی نیتونه اونارو ببینه

درست مثله بعضی از اشتباهای بزرگ

خیلی ها با چشمه بسته راحترن خب منم چشم بسته بهتر میدونم که نمیبینم

اصلا میدونی مشکل من چیه؟

اینه که از خودم خیلی خوشم میاد

اینم یه اشتباه دیگه !

اما بعضی از اشتباهارو باید کرد ! و بعضی از کرده هارو باید اشتباه!

منم سعی به اشتباهم میکنم که یه نفرو ببخشمو ازشم معذرت خواهی کنمو اونم بشه

 قهرمانه رمانه بی ورق

بعدش واسه من قیاف بیاد

البته یاد اون روزایی که  منو میبخشیدو معذرت خواهیم میکردو منم به روش

. نمیوردم ب ب ب نه نخیر

همیشه وخ واسه اشتباه کردن نیست...

                                                از نمایشنامه بی پرده ( علیرضا )

یا علی

من کتاب این شاعرو خوندم و خیلی چیزا یاد گرفتم

شما هم بخونید و حال کنید و بگید علیرضا بی معرفته

ملودی منهدم

http://sanbadpoem.blogfa.com/

پاتوق گورکن ها

http://www.sanbad.blogfa.com/

شما که میدونید من کار هرکسیو نمیپسندم و سخت به زبان و مفهوم و تکنیک و هنر نگاه میکنم

چیه؟ آهان نمیدونید؟ خب حالا بدونید

این خط هم از خودم

من یه موتور سوار ناشیم          با من خودمونی نشید که خیلی لاشیم

تو متن دنبالم بگردید اگرچه تو حواشم       کارام ساده اس اما خودم خاشخاشیم

من یه آرتیستم که تایتانیک بازی میکنه روی موتور

انقذه قرق میشم که یه حسی بهم میگه زمین بخور

                                                                         علیرضا

این چند خط شعرو داشتم با مجید میرفتم استادیوم سوار موتور بودیم که با هم گفتیمو کلی خندیدیم

آقا من این مجیدو خیلی  میخوااااااام

خیلی دلم واسه رفیقام تنگ شده

 میثاق ممدصادقی حامد چارلی... ای بابا دل کدومه؟؟؟؟؟؟؟

راستی میدونیستید نادر بختیاری خیلی سالااااااااااره؟؟؟؟؟؟

یدونه باشه

یا علی

نه بابا دیروزم

یا علی

خانه ی هنرمندان ایران در تسخیر بوفه نشینان آینده دار

یه روزی همه ی اینا که تو این عکس هستن دست نیافتنی میشن الان بیاین امضاتونو بگیرین

غفلت موجب پشیمانسیت

یا علی

علی اعتراف ابلیس به اشتباهشه

                                                 مجید بهارمست

تو زدگیم به تنها چیزی که حسادت میکنم شهادته

                                                                  علیرضا

یا علی

آره خب

بعید از تو که اینهمه خوبی      هنوز اسمم رو آغوشه تو حکه

بعید با یکی دیگه... ولی نه        بعید از تو که ... نه واقعا که...

چجوری دور زدی راتو چیجوری؟          تو با من بودی انگاری ولی خب

چرا سرگیجه دارم دور این شب؟       نگو خورشید کجا میرفته تا صب!!!

نگو اون باد هرجایی چجوری            توی تاریخ من طوفان به پا کرد

توی آغوشه تو پس لرزه انداخت          چطور جغرافیاتو جا به جا کرد؟

سقوط تو از این چاله به اون چاه         پریده بودی که سطرت عوضشه

تو از بوی خیانت چی میدونی؟          بغل میگیرنت عطرت عوضشه

داره حالم...نه خوبه مثله خوبیت         بهم خوردم تصادف بوده شاید

یه حسی هست که میگه میشه بازم         یه احساسی میگه دیگه نباید...

ببین ماه شکلتو بهم نشون داد              یه زیبایی چه چیزاییرو میگه!

نگاه کن پشت ابر چیزی نمونده                تو بامن بودیو با کسه دیگه...

                                                                                                  علیرضا

یه رفیقی داریم اتفاقا این پسر خیلی گله

یروز تو نیاوران به منو مجید گفت :   بیاید همدیگرو بخواطر ۲۵۰ گرم نفروشیم

بروبکس ۲۵۰گرم چیه؟ من رفیقامو به یک تن گوشت هم نمیفروشم

البته غم نان است ولی من روزه ی رفاقت گرفتم تا آخرش.

منکه خیلی دوسش دارم خداییش با مرامه

بیاید از هم چیز یاد بگیریم

یا علی

از کسی نمیخوام منو ببخشه انقدر مردش هستم که پای گناهام وایسم

با تموم وجودم میگم آرزوی من جهنمه جهنم

مادر مادر مادر اینجا خیلی سرده .. بنده نافتو بده که پسرت میخواد برگرده